“Ben” dediğimizde çoğu zaman özden değil, kişiliğin katmanlarından bahsediyoruz. Bu katmanlar arasındaki farkı görmek, “ben” dediğimiz şeyle daha sahici bir ilişki kurabilmenin ve bunların aslında birer araç olduklarını fark etmemizin önünü açar.
“Ben kimim?” ve “Huzur nerede bulunur?” soruları, dışsal arayış ile içsel bakış arasındaki farkı görünür kılar. Kendilik ve kişilik ayrımı, avidya kavramı üzerinden; arananın kaybolmadığını, yalnızca yanlış yerde arandığını hatırlatır.
Asura arketipi, insanın karanlık yönlerini değil, onlarla yüzleşme eşiğini temsil eder. Ego, hırs ve kontrol arzusu bu bilinç halinde görünür olur; amaç onları yok etmek değil, dönüştürmektir. Özgürleşme, karanlığı inkar ederek değil, içinden geçerek mümkün olur.
Yoga felsefesine girmeden önce bir şeyi netleştirmekte fayda var: Doğu’da “felsefe” kelimesi kullanılmaz. Bunun yerine darśana denir. Ve bu fark bir kelime değişikliğinden çok daha fazlasını anlatır.
Son yorumlar